Eens in de 5 jaar doet Wassenaar mee met deze loop en dit jaar was het weer zo ver. Al snel was een groep van 17 lopers gevormd afkomstig uit het WZK – Triteam en de lopers van Run for Rio. Sommige van ons deden al voor de 3e keer mee, bij elkaar een enthousiaste groep.

Vooraf aan de loop werden de route bepaald, kaarten gekopieerd, de route voor gefietst en getraind. Door een blessure moest Anton Claassen helaas afzeggen. Dinsdagavond was het verzamelen op de Berkheide. Daar stonden een bus en een taxi van Ver Steeg klaar. Door Pierre van Rhijn werden we nog voorzien van een T-shirt, eten en drinken. De Hardloopwinkel voorzag ons nog van caps en tasjes. Uitgezwaaid door familie en vrienden vertrokken we naar Wageningen.

In Wageningen bleken we niet de enige groep te zijn, uit het hele land waren loopgroepen aanwezig. Na de bus strategisch te hebben geparkeerd gingen we op weg naar hotel de Wereld waar het vuur zou worden uitgereikt. Onderweg wordt door de organisatie nog een foto van ons gemaakt en dan op verder naar het plein. Aan de naamborden is te zien waar iedereen heen zou lopen: Warmond, Aalten, Middelburg, Veendam. Deze laatste groep was met 200 km voor de boeg een van de meest verre bestemmingen. Voor ons stond 130 km op het programma, ook niet slecht.

Het programma op het plein voor hotel de Wereld konden we volgen via grote schermen, een verbetering met 5 jaar geleden, toen was er niet te zien van het ontsteken van de vlam en de ceremonie er om heen. Om 00.30 uur waren wij aan de beurt om het vuur in ontvangt te nemen. Huug, Els, Lex, Willem en Rob gaan de vlam halen bij de burgemeester van Wageningen. Willem en Rob nemen het vuur mee voor het eerste stuk, voor we het weten loopt Lex er met nog een fakkel enthousiast achter aan. We hebben al visioenen dat hij het hele eind achter nun aan moet hollen, maar gelukkig weet hij niet lang na de andere de bus te vinden. Fietser Anton de Vries staat inmiddels al klaar op de route om Willem en Rob te begeleiden.

Voor de andere was het zaak zo snel mogelijk bij de bus te komen, de route op te pikken en Willem en Rob te vinden. Het zijn goede lopers maar om de meteen een marathon te laten lopen is ook niet nodig. Na 55 minuten, 14 kilometer verder, net voor Elst kwamen ze in zicht. Bus aan de kant en de volgende 2 lopers eruit voor steeds stukken van 2 kilometer. Op deze manier liepen, Siebe en Peter, Maria en Caroline, Huug en Aad, Els en Joop, Jan en Ton, Lex, Peter en Willem, Jan en Rob.
Ton was af en toe zo enthousiast dat hij ook nog een stukje met Lex opliep, dat inspireerde ook andere zodat we soms ook met 3 of 4 lopers tegelijk bezig waren.

Via Elst naar Ammerongen, over de dijk langs de Neder Rijn naar Wijk bij Duurstede.
Inmiddels was het best koud geworden, 4˚ C, later koelde het zelfs af naar 1,5˚. In het duister verder over de smalle wegen. Toen ging het even mis, bij een plaspauze van de fietser was hij de lopers kwijt, te snel de hoek om gegaan in Wijk bij Duurstede. Dan blijken kleine dorpen toch nog groter te zijn dan gedacht. Voor we elkaar weer gevonden hadden waren we 10 kilometer en een uur verder. De stemming zat er goed in, er werden grappen gemaakt.

Om de verloren tijd in te halen werden een 6 - tal kilometers met de bus afgelegd en daarna gingen we weer lopen. Houten bleek ook een opstakel te zijn, geen fiets of wandelpaden op de route, de ervaring van vorige loop had ons geleerd ook hier even de bus te nemen. Lopen op een weg vergelijkbaar met de Rijksstraatweg is zelfs ’s nachts niet aan te raden. Op deze manier kon ook Anton weer bijkomen van de kou.

Na Houten gingen we te voet weer verder. De loopstijl werd inmiddels was minder soepel, we liepen nu voor de 3e keer. Buiten was het rond het vriespunt, mist over de velden.

Bij IJsselstein aangekomen werd het langzaam licht. De zonsopgang was erg mooi, langs het water en tussen de weilanden verder naar Linschoten en Woerden. Het tempo zat er nog steeds goed in. In de bus dommelde soms iemand in, er werd wat gedronken en gegeten (de bananencake van Pierre zorgde voor extra energie). Voor je het wist was je al weer aan de beurt om te lopen.

Bij Alphen a/d Rijn werd het duidelijk dat we het niet zouden halen als we niet nog een stukje met de bus zouden gaan. 10.30 uur is toch te vroeg om het hele stuk te kunnen lopen. Dus voor 10 km in de bus en dan weer lopend verder. Bij Voorschoten stonden al de eerste supporters te wachten, dat konden er alleen maar meer worden.

Vanaf Voorschoten station zijn we met elkaar gaan lopen, de vlam mee dragend als stormlampje om zo samen de gemeentegrens te passeren. Na 5 series lopen merk je toch dat het een pittige tocht is. Rustig aan dan ook naar de Horsten.
Het aantal supporters neemt nog steeds toe. Ook Pierre is weer van de partij nu met een heerlijk ontbijt.

Onder begeleiding van de politie Haaglanden gaan we via de hoofdrijbaan verder, apart is het om de kruising van den Deijl over te steken terwijl al het verkeer wacht.
Maria, Caroline en Els met de fakkels voorop, alle ander lopers erbij voor de laatste kilometers.
Dan naar de Lus, daar is erg rustig, geen groepen kinderen om mee te lopen alleen Stijn en Inger. Bij het monument worden foto’s gemaakt, er staan ook bloemen. Zijn die misschien voor ons? We laten ze staan, er is niemand die zegt dat ze voor ons zijn. Op naar het Plein. Stijn loop nu, voorzien van een fakkel, ook met ons mee.

Op het Plein staat veel familie, vrienden en kennissen, maar echt druk is het niet te noemen. De fakkels branden intussen flink door. De burgemeester moet dan ook snel komen anders is er geen vuur meer aan te steken omdat de fakkels uit zijn, die van Maria en Caroline zijn inmiddels uit.
Net op tijd komt hij aan op het Plein, de fakkels die Stijn en Els aan hem geven branden nog net om het grote vuur te ontsteken. Het bevrijdingsvuur in Wassenaar brand.

Het was weer een bijzondere loop met sportiviteit, gezelligheid en enthousiasme.
Dank aan de sponsors: Joop Ver Steeg, Pierre van Rijn en Marcel van de Hardloopwinkel. Tot over 5 jaar.