De 3e zondag in mei betekent traditioneel hardlopen in Leiden. Het WZK Triteam ging dan ook zondagmorgen om 9 uur met een grote groep op de fiets naar Leiden. Allemaal paarse jasjes in een lint op weg, in een rustig tempo om de spieren voor de wedstrijd op te warmen. (sommige noemden dit een posttempo?!, nu weten we waarom Guus zo hard kan lopen)

Eerst naar de Pieterskerk voor het ophalen van startnummers en een groepsfoto. De omstandigheden zijn optimaal. Droog, weinig wind en een aangename temperatuur zowel voor de lopers als voor de toeschouwers. Na het bekende ritueel van tassen inleveren, wat inlopen, nog een keer plassen, een laatste slok water en op naar de startvakken voor de start van de 42 km en 21 km. Om half 11 klinkt het startschot en gaan de lopers op weg. De stad uit richting de Lammenschansbrug, de polder in naar Zoeterwoude voor de eerste 5 kilometer, dan via de Vlietlanden naar Voorschoten en weer Leiden in.

Ook de begeleiders en toeschouwers moeten nu aan de slag. Het Triteam heeft bij deze wedstrijd altijd een groot aanbod aan toeschouwers die met de fiets, te voet en zelfs met een sloep over het water de wedstrijd volgen. Als alle 14 lopers voorbij zijn, zoeken we weer een andere plaats langs het parcours op om aan te moedigen, dat bekent doortrappen, over stoepen en door het gras, dranghekken en verkeers-regelaars trotseren, sloten en grachten in en uit. Aanmoedigen en foto’s maken.
De paarse jasjes zij hierbij ideaal: agenten zien ons aan voor begeleiders en laten ons op het parcours fietsen waar anderen worden tegengehouden. Henny wordt nog aangezien als de trainsters van de 1e dame op de 21 km, maar wordt door een official verboden haar onderweg te coachen. Wat paars al niet te weeg brengt. Een ding is zeker we zijn goed zichtbaar.

Tot de 15 km gaat het met de meeste lopers prima, een soepele tred. Jammer genoeg moet Aad met zweepslag in de kuit bij 7 km. uit de wedstrijd stappen. De andere gaan door. Vele andere lopers worden ingehaald, kilometers worden weggelopen, voor de een is het makkelijker dan voor de ander. Huug spreekt van een flow, dat loopt natuurlijk heerlijk. In de Stevenshof worden de lopers enthousiast aangemoedigd met muziek en klappende supporters, dat motiveert enorm. De Catslaan is zelfs helemaal versiert, het lijkt koninginnedag wel, bij de Morspoort gaat de laatste kilometer in, er staat als toetje nog een venijnige brug op het programma, normaal merk je hier niet veel van maar met 20 km in de benen is dit toch een aardige klim. De finish: felicitaties, een medaille, water, sinasappels en bier!. Dat laatste kom je bij geen enkele wedstrijd na de finish tegen, maar wel in Leiden. Bier wordt ook door gegeven aan de sloepvaarders en zelfs door de hekken.

Als de 21 km voor iedereen er op zit is Guus al bezig aan de 2e ronde en dit gaat goed, even een kleine dip tussen de 32 km en 34 km, maar daarna gaat het weer prima. De finishlijn wordt dan ook binnen de 3 uur overschreden. Richard heeft het de 2e ronde zwaar, maar komt ook binnen de tijd over de streep.

Aan het eind van de middag gaat Marco nog van start voor de 10 km. Het is inmiddels best wel warm geworden wat deze afstand nog best zwaar maakt. Hij is weer terug naar een periode van blessures.
Na afloop fietsen en varen we tevreden weer naar huis, lekker gelopen, mooie resultaten. Supporters bedankt!

Uitslagen:
42 km: Guus van Veen: 2.58.04 Richard Vlasveld: 4.25.58
21 km: Toine L’amie:1.32.34 Willem van Vliet:1.38.10 Oscar Veenhuis:1.42.46 Pieter den Edel:1.45.15 Arno Eigenraam:1.47.01 Peter Verdult:1.49.09 Jan Simonis:1.50.15 Huug van Veen:1.47.40 Diana Ruygrok:1.59.32 Joop Born: 1.59.57 George Hagenbeek: 2.05.49
10 km: Marco Brederode: 51.11